„Demat!“ – tak so mjez sobu w Bretonskej witaja. Tydźeń dołho smy tež my šulerjo Serbskeho gymnazija Budyšina a Wyšeje šule Worklecy so tak powitali, dokelž wobdźělichmy so na dźesać dnjowskej wuměnje do Bretoniskej.

Wutoru, 17.03.2026, podachmy so wječor z busom na puć do Francoskeje. Po dołhej jězbje dojědźechmy srjedu skónčnje do Parisa a podachmy so do parka Jardin des Tuileries. Po puću přeprěčichmy móst Le Pont de Alexandre III. a naměsto la Place de la Concorde. Na městnje mějachmy chwile so swobodnje w parku wuchodźować a dźěchmy po tym dale k muzejej Louvre. Popołdnju dźěše dale do měšćanskeho dźěla Île de la Cité a St. Louis, hdźež móžachmy sej samostatnje katedralu Notre-Dame wobhladać a sej kulku najlěpšeho loda z Parisa lubić dać. Nazajtra wopytachmy wšitcy zhromadnje krasnu zahrodu a muzej hroda Versailles. Po našim wopyće jědźechmy zaso do nutřkowneho města a podachmy so k wjerškej dnja, k Eiffelowej wěži. Horjeka na wěži móžachmy sej rjany wuhlad na Paris lubić dać. Pjatk rano dźěše z busom dale do Bretonskej, hdźež naši partnerojo wuměny hižo na nas čakachu. Tam nas cyle wutrobnje z hudźbu witachu a naše hóstne swójby wzachu nas sobu domoj. Kónc tydźenja su wšitcy ze swojimi hóstnymi swójbami najwšelakoriše dožiwjenja měli. Póndźelu zetkachmy so wšitcy w Bretonskej partnerowej šuli a wobdźělachmy so w małych skupinach při wučbje. Naši wuměnjenscy partnerjo přihotowachu za nas stacije k wšelakim bretonskim nałožkam a hram, kotrež móžachmy z nimi wuspytać. Popołdnju wopytachmy muzej wo stawiznach wuchowanskich čołmow. Wutoru dźěše zhromadnje z bretonskimi šulerjemi do muzeja za płachtakowanje. Po přestawce při pobrjohu dźěše dale k twjerdźiznowej připrawje Concarneau. Srjedu smy zaso w hóstnych swójbach byli. Štwórtk wopytachmy w centrumje města Musée Diepartemental. Tam zhonichmy wo bretonskich stawiznach a kulturje. Po tym jědźechmy k najzapadnišemu dypkej Bretonskeje: Pointe du Raz. Na poslednim dnju wobhladachmy sej katedralu Saint-Corentin w měsće Quimper. Po wobjedźe rozžohnowachmy so ze zakónčacej narěču a kwětkami wot našeje partnerskeje šule. Jako su so wšitcy rozžohnowali, podachmy so na dołhu wróćojězbu do Łužicy.

Tute dny běchu za nas wšěch njezapomnite a krasne dožiwjenje. Smy jara dźakowni, zo mějachmy składnosć so wobdźělić.

Matilda Čornake a Marija Nukec